گوستاولوبون فرانسوی می گوید: اگر ما بخواهیم صفات یهود را در چند کلمه خلاصه کنیم، باید بگوئیم: یهود مانند انسانهائی هستند که تازه از جنگل وارد شهر شده اند و همیشه از صفات انسانی بی بهره بودند، چرا که همچون پست ترین مردم روی زمین زندگی می کنند. بنی اسرائیل همیشه مردمی وحشی، سفاک و بی غیرت بوده، حتّی در زمانی که خود آنها بر کشورهای خود حکومت می کردند، باز هم از سفاکی خود دست بر نداشته اند، بی پروا وارد جنگ شده و چون از پای در می آمدند، به یک مشت خیالات غیر انسانی و بی اساس پناه می بردند. خلاصه آنکه هیچ فرقی میان یهود و حیوانات نمی توان گذاشت. برجسته ترین صفات یهود، چنانچه قرآن بیان می کند از قرار ذیل است.
1 - قساوت و توحش
چنانچه خداوند متعال می فرماید: (ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُکمْ مِنْ بَعْدِ ذلک فَهِی کالْحِجَارَةِ اَوْ أشَدُّ قَسْوَةً وَ إنَّ مِن الحِجَارةِ لَما یتَفَجَّرُ مِنْهُ الأنْهارُ وَ اِنَّ مِنْها لَما یشَّقَّقُ فَیخْرُجُ مِنْهُ الْماءُ وَ اِنَّ مِنْها لَما یهْبِطُ مِنْ خَشْیةِ اللَّهِ وَ مَا اللَّهُ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ) پس با این معجزه بزرگ باز چنان سخت دل شدند که دلهایشان چون سنگ یا سخت تر از آن شد چه آنکه از پاره سنگها نهرها بجوشد و برخی دیگر سنگ ها بشکافد و باز آبی از آن بیرون آید و پاره ای از ترس خدا فرود آیند (ای سنگدلان بترسید که) خدا از کردار شما غافل نیست. و در جای دیگر می فرماید:
(فَبِما نَقْضِهِمْ میثاقَهُمْ لَعَنّاهُمْ وَ جَعَلْنَا قُلُوبَهُم قَاسِیةً یحَرِّفُونَ الْکلِمَ عَنْ مَواضِعِهِ وَ نَسُوا حَظّا مِمّا ذُکرُوا بِهِ وَلا تَزالُ تَطّلِعُ عَلی خائِنَةٍ مِنْهُمْ اِلاّ قَلیلاً مِنْهُم) پس چون بنی اسرائیل پیمان شکستند آنان را لعنت کردیم ودلهایشان را سخت گردانیدیم (که موعظه در آنها اثر نکرد) کلمات خدا را از جای خود تغییر می دادند و از بهره آن کلمات که به آنها داده شد در (تورات) نصیب بزرگی را از دست دادند و دائم بر خیانتکاری و نادرستی آن قوم مطّلع می شوی جز قلیلی از آنها که با ایمان و نیکوکارند.
قساوت قلب و سنگدلی آنها را تاریخ در تمام اعصار و قرون خود روشن کرده است. «کاسیوس» در کتاب78 خود در فصل32 در حوادث سال117 م، می نویسد:... مطابق همین تاریخ یهود در غرب دریای طرابلس به رهبری «آندریا» برای کشتن رومیها و یونانیها خروج کرده همه را از دم تیغ گذراندند، سپس خونهایشان را آشامیده، گوشتهایشان را خوردند، سرها و استخوانها را قطعه قطعه کرده و به سگها دادند. خیلی از ما را هم مجبور کردند که یکدیگر را مثل حیوانات بکشیم. تعداد آن کسانی که در این کشتار به قتل رسیدند به220000 نفر رسید.و همانند این کشتار را در مصر و قبرس به رهبری «آرتمیون» تکرار کردند و در این کشتار هم240000 نفر به قتل رسیدند. در «سافیل» واقع در اسپانیا،138 مسیحی را به یکی از مقابر دور از شهر برده و آنها را با گلوله مجروح و سپس زنده به گور کردند، بطوریکه دستهایشان از قبر بیرون مانده و برخی از اجساد بطور کامل زیر خاک پنهان نشده بود. البته این قساوت قلب برای یهود، تازگی ندارد و حتّی در همین جنگ اخیر (1967م) مسلمانان و اسرائیل هنگامی که آنها بر بیت المقدّس پیروز شدند، به یکی از قریه های نزدیک شهر حمله برده و مردم بی دفاع و بی گناه از ترس به مسجد پناه بردند. ولی یهود مگر مسجد می فهمد؟ وقتی همه مردم وارد مسجد شدند هلی کوپترها بر فراز مسجد به پرواز در آمده و دهها نفر از مردم بی گناه و بی دفاع را با مواد منفجره به خون خود آغشته نموده و آتش زدند.
2 - کشتن انبیاءالله
قرآن مجید در این باره می فرماید: (وَلَقَدْ اتَینا مُوسَی الْکتابَ وَقَقَّینا مِنْ بَعْدِهِ بِالرُّسُلِ وَ اتَینا عیسَی ابْنَ مَرْیمَ الْبَیناتِ وَأیدْناهُ بِرُوح الْقُدُسِ أفَکلَّما جائَکمْ رَسُولٌ بِما لا تَهْوی اَنْفُسَکمُ اسْتَکبَرْتُمْ فَفَریقا کذَّبْتُمْ وَ فَریقا تَقْتُلُونَ).
و ما به موسی کتاب تورات را عطا کردیم و از پی او پیغمبران را فرستادیم و عیسی(ع) پسر مریم را به ادلّه روشن، حجّتها دادیم و او را به واسطه روح القدس اقتدار و توانائی بخشیدیم، آیا هر پیامبری که بر خلاف هوای نفس شما اوامری از جانب خدا آورد از امرش سرپیچی کرده از راه حسد گروهی را تکذیب می کنید و گروهی را می کشید؟
همچنین می فرماید: (وَاِذا قیلَ لَهُم امِنُوا بِما أَنْزَلَ اللَّهُ قالوُا نُؤْمِنُ بِما اُنْزِلَ عَلَینا وَ یکفُرُونَ بِما وَرآءَهُ وَ هُوَ الحَقُّ مُصَدِّقا لِما مَعَهُمْ قُلْ فَلِمَ تَقْتُلُونَ اَنْبیاءَ اللَّهِ مِنْ قَبْلُ اِنْ کنْتُمْ مُؤْمِنینَ).
و چون به یهود گفته شد ایمان بیاورید به قرآنی که خدا برای (هدایت بشر) فرستاده، پاسخ دادند که تنها به تورات، چون به ما نازل شده ایمان می آوریم و به غیر تورات کافر می شوند در صورتی که قرآن حقّ است و کتاب آنها را تصدیق می کند، بگو ای پیغمبر اگر شما در دعوی ایمان به تورات راستگو بودید به کدام حکم تورات قبل از این پیغمبران را کشتید؟
و باز قرآن می فرماید: (لَقَدْ اَخَذْنا میثاقَ بَنی اسْرائیلَ وَاَرْسَلْنا اِلَیهِمْ رُسُلا کلَّما جآئَهُمْ رَسُولٌ بِما لا تَهْوی اَنْفُسُهُمْ فَریقاً کذَّبُوا وَ فَریقاً یقتُلوُنَ).
از بنی اسرائیل پیمان گرفتیم (که خدا را اطاعت کنند) و پیامبرانی بر آنها فرستادیم (که احکام خدا بیاموزند) هر رسولی آمد چون بر خلاف هوای نفس آنها گفت، گروهی را تکذیب کرده و گروهی را کشتند.
عجیب آنکه کشتن پیامبران آنقدر در بین آنها معمول شده بود که صورت طبیعی به خود گرفته بود، چنانچه در روایات است که یهود مابین طلوع فجر تا طلوع آفتاب70 پیامبر را سر بریدند و سپس دکانهای خود را باز می کردند مثل اینکه هیچ کاری نکرده اند. از جمله پیامبرانی که بدست آنها به قتل رسیدند، یحیی و زکریا(علیهماالسلام) بودند که فقط بخاطر آنکه آنها را از فحشاء و منکرات منع می کردند مستحق قتل شدند. چنانچه می خواستند «هارون» جانشین حضرت موسی(ع) را به قتل برسانند. و برای عیسی(ع) چوبه های دار نصب کردند. و از همه بزرگتر آنکه پیامبر اسلام(ص) را شهید کردند چنانچه در تواریخ می نویسند: پس از فتح خیبر همسر «سلام بن مشکم» یهودی که ظاهرا اسلام آورده بود طعامی از گوشت ران گوسفند مهیا کرده، و به خدمت رسول اکرم(ص) فرستاد، پیامبر خدا(ص) که هیچ وقت عادت نداشت غذا را تنها میل کند، «بشر بن براء» را دعوت کرد بشر هم دست برده و قطعه ای از آن گوشت را خورد و مقداری از آن را جوید، یک مرتبه لقمه را از دهان انداخته، فریاد زد (به خدا قسم که این گوشت به من خبر می دهد که مسموم است) ولی آن زهر آنقدر قوی بود، که بشر را در همان جا به قتل رسانیده و پیامبر اکرم(ص) را پس از چند هفته شهید کرد.
3 - دروغ، افتراء، تحریف
قرآن می فرماید: (وَدَّتْ طائِفَةٌ مِنْ اَهْلِ الْکتابِ لَوْ یضِلُّونَکمْ وَ ما یضِلّوُنَ اِلاّ اَنْفُسَهُمْ وَ ما یشْعُرونَ).
گروهی از اهل کتاب انتظار و آرزوی آن دارند که شما را گمراه کنند، به آرزو نخواهند رسید و این را نمی فهمند.
و می فرماید: (یا اَهْلَ الْکتابِ لِمَ تَلْبِسُونَ الْحَقَّ بِالْباطِلِ وَ تَکتُمُونَ الْحَقَّ وَ اَنْتُمْ تَعْلَمُونَ).
ای اهل کتاب چرا حقّ را به باطل مشبه می سازید تا چراغ حقّ را به باد شبهات خاموش کنید در صورتی که به حقّانیت آن آگاهید.
(مِنَ الَّذینَ هادُوا یحَرِّفُونَ الْکلِمَ عَنْ مَواضِعِهِ وَ یقُولُونَ سَمِعْنا وَ عَصَینا وَاسْمَعْ غَیرَ مُسْمَعٍ وَ راعِنا لَیا بِاَلْسِنَتِهِمْ وَ طَعْناً فِی الدّینِ وَلَوْ اَنَّهُمْ قالُوا سَمِعْنا وَ اَطَعنا وَاسْمَعْ وَانْظُرْنا لَکانَ خَیرا لَهُمْ وَ اَقْوَمَ وَلکنْ لَعَنَهُم اللَّهُ بَکفْرِهِمْ فَلایؤْمِنُونَ اِلاّ قَلیلاً).
گروهی از یهود کلمات خدا را از جای خود تغییر داده و می گویند: فرمان خدا را شنیده و از آن سر می پیچیم و (به زبان جسارت با تو خطاب می کنند) می گویند بشنو که کاش شنوا باشی و گویند ما را رعایت کن و گفتار شان زبان بازی و تمسخر به دین است و اگر به احترام می گفتند که ما فرمان حقّ را شنیده و تو را اطاعت کنیم و تو سخن ما بشنو و به حال ما بنگر، آنان را نیکوتر بود و به صواب نزدیکتر. خدا آنها را چون کافر شدند لعنت کرد که به جز اندکی از آن ها (لایق رحمت خدا نیستند) ایمان نمی آورند.
(... مِن الَّذینَ هادُوا سَمّاعُونَ لِلْکذِبِ سَمّاعُونَ لِقَوْمٍ آخَرینَ لَمْ یأتُوک یحَرِّفُونَ الْکلِمَ مِنْ بَعْدِ مَواضِعِهِ...).
و نیز اندوهگین مباش از یهودانی که جاسوسی کنند، سخنان فتنه خیز به جای کلمات حق تو به آن قومی که از کبر نزد تو نیامدند، می رسانند (مانند یهودان خیبر) (آنها از دشمنی و عناد به اسلام کلمات حقّ را بعد از آنکه به جای خود مقرّر گشت) به میل خویش تغییر دهند.
4 - مکر و خدعه
این دو صفت دو عصای ضخیمی است که همیشه یهود در کارهای خود بر آنها تکیه می کنند. مکر و خدعه در ذات هر یهودی است، در هرکجا و در هرکاری که انجام می دهد با او همراه می باشد.
قرآن می فرماید: (وَ مَکرُوا وَ مَکرَاللَّهُ وَاللَّهُ خَیرُالْمکرینَ).
یهود با خدا مکر کردند، خدا هم در مقابل با آنها مکر کرد و از همه کس خدا بهتر مکر تواند کرد.
(یا اَیهاالرَّسُول لایحْزُنْک الَّذینَ یسارِعُونَ فِی الْکفْرِ مِن الَّذینَ قالُوا آمَنّا بِاَفْواهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِنْ قُلُوبُهُمْ...).
ای پیغمبر غمگین از آن مباش که گروهی از آنان که به زبان اظهار ایمان کنند و به دل ایمان نیاورند به راه کفر می شتابند.
5 - مال اندوزی و ثروت پرستی
وقتی که موسی(ع) برای آوردن الواح به کوه طور رفت و سامری گوساله ای از طلا و نقره برای آنها ساخت، از آن روز تا به امروز ثروت بزرگترین معبود یهود است. هر یهودی سعی می کند مالهای جهان را تحت اختیار خود در آورد و ازاین راه اختیار دار مردم باشد.
خداوند متعال می فرماید: (وَلَقَدْ جائَکمْ مُوسی بِالبَیناتِ ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْ بَعْدِهِ وَ اَنْتُمْ ظالِمُونَ).
و با آن همه آیات و دلایل روشن که موسی برای شما آشکار نمود باز گوساله پرستی اختیار کردید در غیاب او، که مردمی سخت ستمکار بودید.
(وَ تَری کثیرا مِنْهُمْ یسارِعُونَ فِی الاِثْمِ وَالْعُدْوانِ وَ اَکلِهِمُ السُّحْتَ لَبِئْسَ ماکانُوا یعْمَلُونَ).
بسیاری از آنها را بنگری که در گناه و ستمکاری و خوردن حرام می شتابند، بسیار کار بدی را پیشه خود ساخته اند.
6 - پیمان شکنی و نقض عهد
اگر امکان داشت تا پیمان شکنی را مجسّم کنیم... می بایستی به یهود نگاه کرد. چه پیمانها و عهدهائی را که زیر پا نهادند و شرافت انسانیت را لگدمال نمودند؟ هنگامی که پیامبر اسلام(ص) خندق را حفر کرد و مانع عبور سپاه کفار شد، یهود «بنی قریظه» که هم پیمان رسول الله(ص) بودند یک جلسه اضطراری تشکیل داده و با خود قرار گذاشتند، که آنها از پشت بر لشکر اسلام حمله کنند و هم از طرف دیگر کفار بر آنها حمله ور شوند تا بدین وسیله اسلام را از ریشه نابود سازند، ولی سرانجام لشکر احزاب شکست خورد و این بار نوبت این قبیله خائن رسید. پیامبر اکرم(ص) مدّت25 روز آنها را محاصره کرد، تا بالاخره تسلیم شدند.
بعد از آن700 مرد سلحشور را دربند کرده خدمت پیامبر اسلام(ص) آوردند، پیامبر اکرم فرمود: هرکس را که می خواهید انتخاب کنید تا در باره شما قضاوت کند. آنها «سعد بن معاذ» را که قبلا از همان قبیله خیانت کار بود انتخاب کردند، سعد که طبیعت آنها را می دانست امر کرد، تا تمام مردها را گردن زده و زن هایشان را اسیر کنند. هنگامی که پیامبر خدا(ص) قضاوت سعد را شنید، فرمود: بخدا قسم حکم تو مطابق حکم خدا بود.
7 - فساد اخلاق
فساد اخلاق، یکی از وسائل شرافتمندانه پیشرفت یهود است و به قول هیتلر هر دُملی را که انسان بشکافد خواهد دید که میلیونها یهودی داخل آن مشغول فسادند.
قرآن مجید می فرماید: (لُعِنَ الَّذینَ کفَرُوا مِنْ بَنی اِسْرائیلَ علی لِسانِ داوُدَ وَ عیسَی ابْنَ مَرْیمَ ذلِک بِما عَصَوْا وَ کانُوا یعْتَدُونَ کانُوا لا یتَناهَوْنَ عَنْ مُنْکرٍ فَعَلُوهُ لَبِئْسَ ما کانُوا یفْعَلوُنَ).
کافران بنی اسرائیل به زبان داود و عیسی بن مریم مورد لعن و نفرین واقع شدند که نافرمانی حکم خدا کرده و از حکم حقّ سرکشی کردند، آنها هیچگاه از کار زشت خود (با آن همه پند و اندرز رسولان) دست بر نداشتند و آنچه می کنند چقدر زشت و ناشایسته است.
8 - ربا خواری
قرآن مجید در این باره می فرماید:
(فَبِظُلْمٍ مِن الَّذینَ هادُوا حَرَّمْنا عَلَیهِمْ طَیباتٍ اُحِلَّتْ لَهُمْ وَ بِصَدّهِمْ عَنْ سَبیلِ اللَّهِ کثیرا وَاَخْذِهِمُ الرِّبوا وَقَدْ نُهُوا عَنْهُ وَاَکلِهِمْ اَمْوالَ النّاسِ بِالْباطِلِ وَ اَعْتَدْنا لِلْکافِرینَ مِنْهُمْ عَذابا اَلیما).
پس به جهت ظلمی که یهود (در باره پیامبران و عیسی(ع) و در حقّ خود) کردند و هم بدین جهت که بسیاری از مردم را از راه خدا منع نمودند، ما نعمتهای پاکیزه خود را که بر آنان حلال بود، حرام کردیم و از این جهت که ربا می گرفتند، در حالی که از آن نهی شده بودند، نیز از این رو که اموال مردم را به باطل (مانند رشوه و خیانت و سرقت) می خوردند. و ما برای کافران آنها عذابی دردناک مهیا ساختیم.
این شمه ای از صفات رذیله و برجسته یهود است و شاید همین عادات و روشهای ناپسند بوده که همیشه آنها را تحت فشار دولتها قرار می داد و همین سبب شد که یهود را از بیشترین کشورهای جهان اخراج کنند. در سال1290 میلادی یهود، مردم انگلستان را بستوه در آورد، در نتیجه «ادوارد» فرمان داد که همه آنها را از کشور انگلستان بیرون کنند و در اعلامیه ای که از طرف او منتشر شد آمده بود که: یهود باید قبل از عید قدسین از کشور انگلستان خارج شوند و چنانچه کسی از این تاریخ خارج نشود او را اعدام کرده و به دار آویزان کنند و جسدش را چهار قسمت بنمایند. در اثر این فرمان، تعداد16000 یهودی که ساکن انگلستان بودند آنجا را ترک کرده و تمام اموال آنها مصادره شد. پس از این تاریخ مدّت400 سال ورود یهود به انگلستان ممنوع بود، تا آنکه «کرمویل» در سال1657 میلادی تحت شرائطی اجازه داد که وارد کشور انگلستان شوند. در همین سال برای نخستین بار به یهود اجازه داده شد که اوّلین کنیسه خود را در لندن بنا کنند. و فقط در سال1674 به یهود آمریکا که در آن وقت یکی از مستعمرات بریتانیا بود اجازه دادند که علنا عبادت کنند. و در سال1841 اولین روزنامه یهودی در انگلستان منتشر شد. در کشور فرانسه «لویس اغسطس» یهود را از آن کشور بیرون کرد و تا مدّت20 سال از ورود آنها جلوگیری نمود. و در عهد «فیلیپ زیبا» برای دومین بار آنها را از فرانسه بیرون کرده و تمام دارائیهای آنها را مصادره نمود. و در سال1341 میلادی، مردم بر علیه یهود شورش کرده و هزاران یهودی را سر بریدند، این شورش چندین سال ادامه داشت، بطوریکه در سال1394 یک یهودی در کشور فرانسه وجود نداشت.
در سال1492 به آنها اجازه داده شد که وارد فرانسه شوند، ولی تا اواسط قرن شانزدهم به آنها اجازه سکونت در شهر را ندادند.
یهود چندین بار در کشور آلمان طرد شدند که آخرین مرتبه بدست هیتلر انجام گرفت و مدّت12 سال وحشت ناکترین شکنجه ها را از طرف نازیها تحمّل کردند. ما نمی دانیم هیتلر روی چه اساسی آنها را نابود کرد، ولی همین قدر می دانیم که یهود ملتی پست و بی شرافت است و انسانیت از دست او زخمهای زیادی بر تن دارد و آنچه بر سرش آمده کیفر خونریزی های او نخواهد بود. در کشور اسپانیا در تاریخ31 مارس سال 1492 «فردیناند» اعلامیه ای صادر کرده و در آن از یهود خواست که تا آخر ماه یولیو این کشور را برای همیشه ترک گویند، در اثر این فرمان تعداد500000 یهودی از اسپانیا خارج شدند. همچنین از کشورهای شوروی سابق، لهستان، ایتالیا، روم، بلغارستان، سویس و مجارستان یهود چندین بار طرد و اخراج شدند.
برگرفته از کتاب «بر فراز قله خودکامگی»
نوشته شده در چهارشنبه هفدهم آبان 1385 ساعت 18:21 توسط مهدی شاهینی
|
